Türk Yazı Kültüründe Latin Dönüşümü ve Yazıda Semantik Göç

Özet

Bu çalışmanın amacı, Türk yazı kültürünün tarihsel sürekliliğini geleneksel hat sanatı ile modern ve çağdaş kaligrafik üretimler arasındaki ilişkiler üzerinden incelemektir. Hat sanatı, beden, ritim, disiplin ve estetik bilginin kuşaklar boyunca aktarıldığı, yazıyı yaşayan bir pratik olarak konumlandıran güçlü bir kültürel miras alanı oluşturmaktadır. Çalışma, 1928 Harf Devrimi sonrasında Latin alfabesine geçişle birlikte yazının biçimsel ve anlamsal yapısında meydana gelen dönüşümü, semantik göç kavramı çerçevesinde ele almaktadır. Yöntem olarak, iki sanatçının üretim pratiği karşılaştırmalı biçimde analiz edilmiştir. İnceleme sonucunda, geleneksel hat estetiğine ait ritmik düzen, jest ve bedensel bilginin çağdaş yazı pratiklerinde farklı görsel ve kavramsal biçimlerde sürdürüldüğü görülmüştür. Bulgular, güncel Türk kaligrafisinin ne bütünüyle geleneksel hat sanatıyla ne de yalnızca modern Latin yazı anlayışıyla tanımlanabileceğini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak çalışma, Türk yazı kültüründe hat mirasının folklorik bir aktarım alanı olarak güncel kaligrafik üretimleri besleyen dinamik ve dönüştürülebilir bir yapı sunduğunu göstermektedir.