F. Chopin Prelude Op. 28 No. 4: Melodi, Armoni ve İcra Yönünden İncelemesi
DOI:
https://doi.org/10.64293/mentor.v2i2.76Anahtar Kelimeler:
Chopin, Prelüd, Romantik Dönem, Analiz, Piyano PerformansıÖzet
Bu çalışmada, Frédéric Chopin’in (1810-1849) Prelude Op. 28 No. 4 eseri, ölçü temelli biçimsel, melodik ve armonik yapıları ile bu yapılar arasındaki etkileşim çerçevesinde nitel araştırma yaklaşımı çerçevesinde incelenmiştir. Analiz, doküman incelemesi ve betimsel analiz tekniklerine dayalı nitel bir yaklaşımla yürütülmüş; eser, A ve A′ bölümlerine ayrılarak her ölçü ve ölçü grubu ritmik, melodik ve armonik bağlamda değerlendirilmiştir. Bulgular, A ve A′ bölümlerinin tematik olarak bağlantılı olduğunu; ancak alt seslerdeki yarım sesli inişler ve altere akorların armonik gerilimi artırdığını göstermektedir. Üst melodi çoğunlukla durağanken, dominant akorların çözülmeden bırakılması tonal belirsizliği güçlendirerek “askıda kalma” hissi oluşturmaktadır. Performans analizi kapsamında farklı icracı kayıtlarıyla yapılan karşılaştırmalar, rubato, pedal ve parmak gücünden ziyade vücut ağırlığının kontrollü biçimde tuşa aktarımının hem melodik hattın hem de armonik gerilimin algılanmasını desteklediğini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, prelüdün dramatik etkisi, Chopin’in melodik yapı ile armonik çeşitlilik arasındaki karşıtlığı ustaca yönetmesine dayanmaktadır. Araştırma, ölçü temelli yapısal çözümleme ile performans verilerinin eşleştirilmesine dayalı bütüncül yaklaşımıyla, Chopin eser çalışmalarına özgün bir katkı sunmakta ve icracılara tonal gerilim ile ifade yoğunluğunu optimize etme konusunda yol göstermektedir.
Referanslar
Anderson, C. J., ve Schutz, M. (2021). Exploring historic changes in musical communication: Deconstructing emotional cues in preludes by Bach and Chopin. Psychology of Music, 50(5), 1424-1442. https://doi.org/10.1177/03057356211046375
Bent, I. D., ve Pople, A. (2001), Analysis. In Grove Music Online. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/gmo/9781561592630.article.12871
Blizzard, J. (2007). Expanded tonality: The treatment of upper and lower leading tones as evidenced in sonata" Undine,” IV by Carl Reinecke [Unpublished master’s thesis]. University of South Florida
Butt, J. (2010). Bach's dialogue with modernity: Perspectives on the passions. Cambridge University Press.
Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri (19. baskı). Pegem Akademi.
Cangal, N. (2011). Müzik formları. Arkadaş Yayınevi.
Carter, G. (2008). The piano book: Pianos, composers, pianists, recording artists, repertoire, performing practice, analysis, expression and interpretation. Wensleydale Press.
Carvalho, L. P. D. (2016). Bach's well-tempered clavier: Pedagogical approaches and the different styles of preludes. Per Musi, (33), 97-115. https://doi.org/10.1590/permusi20163305
Chopin, F. (2010). The complete Chopin: A new critical edition. ( J.-J. Eigeldinger, Ed.). Edition Peters. (Original work published 1839)
Creswell, J. W. (2017). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (S. B. Demir, Çev. Ed.; 3. basım). Eğiten Kitap.
Eigeldinger, J.-J. (1986). Chopin: Pianist and teacher as seen by his pupils. Cambridge University Press.
Eigeldinger, J. J. (1989). Les vingt-quatre Préludes op. 28 de Chopin genre, structure, signification. Revue de musicologie, 75(2), 201-228. https://doi.org/10.2307/928883
Encyclopaedia Britannica. (2024). Prelude. In Encyclopaedia Britannica. https://www.britannica.com/art/prelude-music
Eren, M., ve Şenol Sakin, A. (2023). Fréderic François Chopin’in op. 6 no.1 mazurka eserinin form analizi. Art-e Sanat Dergisi, 16(31), 392-407. https://doi.org/10.21602/sduarte.1260242
Eren, M. (2026). Frédéric Chopin’in kısa formlu piyano eserlerinin orta düzey piyano eğitiminde pedagojik açıdan incelenmesi. Müzikist Akademik Dergisi, 1(1), 58-72. https://doi.org/10.5281/zenodo.18788104
Finck, H. T. (1889). Chopin and other musical essays. Scribner.
Goertzen, V. W. (1996). By way of introduction: Preluding by 18th- and early 19th-century pianists, The Journal of Musicology, 14(3), 299–336. https://doi.org/10.2307/764060
Gross, A. (2013). The Improvisation of figuration preludes and the enduring value of Bach family pedagogy. Journal of Music Theory Pedagogy, 27(1). https://doi.org/10.71156/2994-7073.1156
Harrison, D. (1994). Harmonic function in chromatic music: A renewed dualist theory and an account of its precedents. University of Chicago Press.
Hood, A. (2012). Ambiguity of tonal meaning in Chopin’s Prelude op. 28, no. 22. Music Theory Online, 18(3.8), 1-9.
Hopkinson, D. (2013). Chopin: Pianist and composer. Cambridge University Press.
Ichim, D., Szőcs, B., ve Drăgulin, S. (2024). Interpretive trends in 24 Preludes, Op. 11 by Alexandr Scriabin. Bulletin of the Transilvania University of Brasov. Series VIII: Performing Arts, 17, 199-210.
İlyasoğlu, E. (2003). Zaman içinde müzik. Yapı Kredi Yayınları.
Karaca, B. S. (2026). Chopin polonezlerinde halk müziği ögelerinin yeri. D-Sanat, Ahmet Yakupoğlu Özel Sayısı, 51-85. https://doi.org/10.5281/zenodo.18254115
Klein, M. L. (2009). Ironic narrative, ironic reading. Journal of Music Theory, 53(1), 95-136. https://doi.org/10.1215/00222909-2009-022
Koluman, N., ve Cerit, V. K. (2024). Rönesans müziğinin öyküsü. The Journal of Academic Social Science, 151, 379-390. http://dx.doi.org/10.29228/ASOS.75732
Lesure, F. ve Howat, R. (2001). Debussy, (Achille-)Claude. In Grove Music Online. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/gmo/9781561592630.article.07353
Mooiman, A. (2021). An improvisatory approach to nineteenth-century music [Doctoral dissertation, Leiden University]. Leiden University Scholarly Publications.
Oxford English Dictionary. (2007). Prelude. In Oxford English Dictionary Online. Oxford University Press. https://www.oed.com
Parakilas, J. (2020). Chopin’s pedalling on Chopin’s pianos–and ours. Chopin Review, (3), 14-41. https://doi.org/10.56693/cr.119
Perchy, S. (2013). A process algebra approach to Chopin’s op. 28 no. 20 tonal ambiguity [Unpublished dissertation]. Universidad Javeriana
Reisa, A., ve Santoso, M. (2022). Evaluating the harmonic ınnovation in Chopin’s Ballade no. 1 in g minor, op. 23. Jurnal SENI MUSIK, 12(2), 41-51.
Rink, J. (2001). The line of argument in Chopin's e minor prelude. Early Music, 29(3), 435-444. https://www.jstor.org/stable/3519187
Say, A. (2010). Müzik tarihi. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
Soylu Bağçeci, F (2024). Müzikte nitel araştırmalar ve müzik araştırmalarında nitelik üzerine metodolojik bir tartışma. 4. International Uludağ Scientific Research and Innovation Congress, 605-617.
Taruskin, R. (2009). Oxford history of western music (5-vol. set). Oxford University Press.
White, A. (1992). The prelude and fugue in c major from Bach's" Well-Tempered Clavıer [Book 1]": notes on the compositional process. Bach, 23(2), 47-60. https://www.jstor.org/stable/41634121
Wieland, W. (t.y.). Chopin Preludes. William Wieland. Retrieved March 6, 2026, from https://williamwieland.com/scores/chopin/preludes.htm
Williams, P. (2014). Bach and the organ. The musical times, 155(1926), 81-94. https://www.jstor.org/stable/24615706
Yansori, A. (2024). The romantic fragment and the monumental: The rise and fall of the sublime in western music. The European Legacy, 29(6), 623-643. https://doi.org/10.1080/10848770.2024.2319446
Yöre, S. (2011). Çağdaş müzik: Bestecilik ana akımları, teknikleri ve başlıca besteciler. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(3), 1-19. https://izlik.org/JA73CN43GE
Zhang, X., ve Li, X. (2025, July). From singing melodies to harmonic ınnovation: a multidimensional ın-depth analysis of Chopin’s piano works style. In 2025 4th International Conference on Science Education and Art Appreciation (SEAA 2025) (pp. 237-243). Atlantis Press.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 MUSTAFA EREN
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
